|
Менің толғауларым
«Өзіңді танып біл, адамзатты танисың.» Бұл төрт сөзде біздің өмір жолымыздың құпиясы жасырылған. Мен өзімді, өзімнің жан-тәнімді, ішкі дүниемді тани алам ба, әлде өзімді осы сұрақтарға жауап іздеп әбігерге салмай, өзім арқылы өзгелерді тануға тырыспай, қаңбақшалдай желдің еркімен өмір уақытымен ұшып өтемін бе.
сСізге біздің сайттан не ұнады?
|
Листва пожухла, пожелтела
Листва пожухла, пожелтела, Роняя сок своих одежд, Без них легко, кружась слетела, Как пелена с слепых надежд. Деревья голые поникли, Прошла пора беспечных дней, Когда веселье, смех, улыбки Светились в отблесках огней. Все опустело в одночасье, Не слышен птиц болтливый гвалт, Их караваны от ненастья Ушли на юг, на теплый фарт. Не видно деток босоногих, Обула осень их к зиме, Шапчонки, кепочки на многих, Как будто детство в парике. И я одел парик осенний, Он поредевший, поседел, Но для меня он самый ценный: То жизнь моя, то мой удел. |
